zaterdag 13 september 2014

Zwijmelen op Zaterdag

Van de week zocht ik een liedje op you-tube voor dochter. Het liedje plopte tijdens de afwas in mijn hoofd en ik zong zowaar goed mee ondanks mijn geproest en ge-nies de hele week al.
"Hoe ken jij dat liedje nou?"vroeg ze hoogst verbaasd.
"Geleerd op school, dat was altijd op tv met de Leidse sleuteltjes en toen leerde we dat van de juf op de kleuterschool."Ze keek me aan met een gezicht vol vraagtekens..."was het al zo oud dan? Dat wist ik niet. Hanneke zong het ook, ik dacht dat het van haar was"
"Dat hebben wij nog op school geleerd"zei ik dus, want Hanneke, de moeder van Vriendje, komt uit ongeveer dezelfde tijd als ik. En zo kwam het dat we samen zaten te zingen van klip klipperdieklap op de trap....ojaaaaaaa....
Dat zijn van die gezellige momenten met haar, kan ik nog steeds zó van genieten.
Voorheen zong ik ook met Zoon, maar die is het zingen verleerd op die snertschool waar hij ooit op heeft gezeten. Hij zingt niet meer, in ieder geval niet meer met mij. Zo jammer, want ook hij kon er altijd zo van genieten.
Afijn, waar ik eigenlijk heen wou was, dat ik tijdens het zoeken van dat liedje met Rudi Carell stuitte op Wim Sonneveld's "Ik ben met Catootje naar de botermarkt gegaan". En toen vlogen mijn gedachten naar de lange wandelingen door de steegjes van de duplex-woningen naar de kleuterschool met mijn buurmeisjes en buurjongetjes. En dat deden we zingend. Vooral dit liedje was heel populair, want dan kon je zo leuk al die stemmetjes nadoen. Vooral als dan de heks aan de beurt was, dat was echt gaaf, dan begonnen de jongetjes ons op te jagen en wij gingen dan gillend door de stegen heen.
Ik zie ons zo weer gaan......
De steegjes zijn tegenwoordig niet meer zo spannend, het is een en al schutting waar toen nog lage poortjes en heggetjes en zelfs alleen maar gras en verder niks was. Dat was spannend, dan kon je zomaar tot aan de slaapkamer lopen. Heel wat avonturen hebben we daar beleefd. Je snapt het niet, zo ver van huis. Maar dat was toen heel normaal, dat je op pad ging en buiten speelde, en pas met etenstijd weer eens aan kwam waaien. Dan had je als je mazzel had de tamtam op tijd gehoord, want van zo'n afstand hoorde je je moeder natuurlijk niet roepen. Nee dan was je afhankelijk van de welwillendheid van het doorgeven van de boodschap door anderen. Dan kreeg je te horen van deze of gene dat je moeder je riep. Dan was het zaak zo snel mogelijk naar huis te rennen, want je wist nooit hoe lang geleden het was dat ze geroepen had.....zo ging dat toen.
En wat een verhalen hadden we wel niet te vertellen.
Jaaahhh
zucht
daarom dus deze zwijmel
fijn weekend!



woensdag 10 september 2014

Woensdag wensdag

Peptalk
Het is wat grauw buiten, niet echt opwekkend weer om ziek bij te zijn. En eigenlijk kan ik ook helemaal niet ziek zijn. Geen tijd. Geen zin. Vol hoofd met ideeën. Gewoon dáárom dus!
Ik heb vanmorgen mijn Wild Sister er maar bij gepakt. Weer even mijn dagelijkse dosis inspiratie en opwekkende teksten opgezocht. Want het gaat me niet goed af hoor dat ziek zijn. Eigenlijk ben ik er allang wel weer klaar mee. De onrust zit flink in me. Ik ben dan ook naar de winkel geweest. Ik moest er gewoon uit. De wind voelen in mijn gezicht. Natuurlijk had ik het stervenskoud en megawarm en weer stervenskoud. En was ik ook niet al te stabiel op de benen. Maar toch was het even nodig.
Dat gevoel van , ik leef nog hoor!!!!!!
Ik doe het nog helemaal. (zo ongeveer dan hihi)
Dat gevoel is weer helemaal terug. Ja!
Dat schrik effect als je buiten komt terwijl je nog warm bent en het vriest.
Of voor de sauna gangers onder ons, als je na de sauna in het koude bad plonst.
Of wanneer je door gaat in de koude zee, terwijl de zon je net lekker opgewarmd heeft.
Die kick, die had ik vandaag even nodig.
Natuurlijk was het in de winkel een ander verhaal. Daar liep ik vooral te zweten, flink te zweten, maar het niet warm hebben, dat dan weer niet. Mijn neus zit nog steeds flink vol, en ik hoest ook nog steeds. Niezen kan ik inmiddels als de beste, ik heb de hele ochtend geoefend. Maar ik voel me inwendig wel opgefrist. Ik heb zelfs even een liedje gezongen zonder te haperen. Als dat geen goed teken is dan weet ik het niet meer hoor.
Ik geloof dat ik wel snel beter ga worden. Ja ik ga gewoon snel beter worden.
Dat is mijn streven......
Ga ik nu snel mijn vest aan doen.....kouhoud.......

Peptalk

En deze zong ik dus ;)
Fijne avond allemaal!!!!!!!

dinsdag 9 september 2014

Drabberige dinsdag

Het is alweer 12:33
De dag is alweer half voorbij.
En ik zit nog in mijn bed, op de dinsdag, zomaar midden in de week.
Ik ben moe, ik heb hoofdpijn, ik voel me eigenlijk algeheel snert, en toch heb ik de rust niet meer om lekker te liggen en te gaan slapen. Ik voel me onrustig dus. Ik wil wat doen maar het lukt niet. Vreselijk vind ik dat als ik me zo voel, terwijl ik ziek ben. Ik heb de hele nacht liggen woelen, zweten, hoesten, piepen, kraken en niezen en snotteren en vooral veel drinken en dus ook moeten plassen. Dus toen Dochter vanmorgen opstond om naar school te gaan heb ik me afgemeld bij haar. Ik zag het niet zitten om aan het ontbijt te verschijnen en gezellig niet te eten met haar. Ik was ook nog eens misselijk :(
Gelukkig heb ik zo'n lieverd, die dat helemaal begreep en dus kwam ze even bij mij, en nog een keer en nog een keer geloof ik. Terwijl ik haar wel hoorde rennen en frutten en bezig zijn maar tegelijkertijd ook tig keer omdraaide in mijn kussen. pfffff Ik ben er nog steeds moe van. Ondanks dat ik daarna zo ongeveer tot half 12 geslapen heb.
ZUCHT
Zonde van mijn dag.
Ik wil zoveel.....ik heb nog zoveel op mijn to-do list.
Ik had naar buiten gewild, even lekker met mijn hoofd in de wind. (nou ja het briesje dan hihi...het is eigenlijk heel rustig buiten nu het zo waait in mij )
Zal ik dan toch?
Ga ik dan gewoon beneden zitten zweten?
Stiekem toch even naar buiten?
Klein stukje door mijn weitje en mijn bosje en langs de wilde braampjes achterin, wat vitamientjes plukken? Dat kan ik misschien nog net aan ;)
brrrr ik heb het ineens koud, ga snel wat warms aan doen en dan toch maar naar beneden. Met een dekentje op de bank, tussen mijn spulletjes. Ik wil even wat doen, al is het maar een stukje plakken en knippen en schrijven. Van liggen staren naar het plafond wordt ik zo onrustig en ik ben niet moe genoeg om in dromenland te vertoeven. Ja, dat ga ik doen......we zien wel maar mijn scheepje strand. Als ik met Kerstmis maar gezond en fris en fruitig ben.
Wist u trouwens dat de kerstboom nog steeds in de gang staat?
Ja....gewoon geen zin gehad om hem naar boven te dragen en eigenlijk heb ik al best zin om hem zonder ballen , in de kamer te zetten. Gezellig met die lichtjes....jaaaaa
Ik heb mijn eerste kerstfilm ook alweer gekeken.
Ik ben er eens een keertje vroeg bij dit jaar.
En ik heb er zin in.
Als dat geen goed teken is!
Daarom doe ik alvast een oud (1983?) kerstliedje als binnenkomertje ......gewoon daarom :D
Fijne dag vandaag!!!!

zaterdag 6 september 2014

Zwijmelen op Zaterdag


Ik werd ermee wakker en het wil maar niet uit mijn hoofd, dus wat doe je dan....dan plaats je het op de Zaterdag Zwijmel. En nu maar hopen dat het uit mijn hoofd raakt vandaag. want de associaties met dit nummer zijn niet zo geweldig. Hoe mooi het lied verder ook is. Er zit een rafelrandje aan.
Zo eentje die je nooit meer helemaal vergeet.
En hoewel ik vandaag het lied zonder vochtige ogen en brok in mijn keel mee kan zingen kan dat morgen zomaar anders wezen. Everybody's changing.
Ja....
gisteren zo een mooie quote weer gehoor tijdens "Brothers en Sisters" van de moeder...en vergeten op te schrijven natuurlijk....maar die ging daar dus over. Over hoe het leven een aan één schakeling van veranderingen is. Dat je niet anders kan dan daarin mee gaan en dat wanneer het je in het gezicht staart , alleen jij weet wat je moet doen. Dat iedereen zal zeggen wat ze ervan vinden, maar dat dat hun ding is. Alleen jij weet welke kant je uit moet en wat goed voor je is.

Wij staan hier ook weer voor nieuwe uitdagingen.

Nu de school van dochter stilzwijgend zijn Hoogbegaafdheids-programma aan de wilgen heeft gehangen(of verborgen of zoiets????) Ik de teamleider daarover al gemaild heb en daarop een heel algemeen beleeft briefje heb gehad maar me nog steeds niet duidelijk is waar het onderscheidende van het programma dan in zit? Ik het gevoel heb dat ik beleefd aan de kant gezet ben met een zoethoudertje. Maar ik hier wel een kind thuis heb waar de teleurstelling vanaf droop toen ze haar lesrooster zag een week voordat de lessen begonnen. Weg zijn de verkorte programma's en weg zijn de algemeen project/top-downleer-middagen.
Daarvoor in de plaats heeft de school wel zijn zoveelste contract met een bedrijf waardoor de school zich nu niet alleen profileert als Universum School. Dat wil zeggen dat er extra aandacht gegeven wordt aan het bètaonderwijs en dat de exacte vakken centraal staan in het schoolprofiel. Lyceum aan Zee werkt samen met de Nederlandse Defensie Academie om de (keuze voor) exacte vakken te promoten.
Maar ook als Vecon Business School. De Vecon (Vakvereniging voor het Economisch Onderwijs) heeft dit certificaat ontwikkeld door veranderingen in de maatschappij, de noodzaak elk talent tot ontwikkeling te laten komen en het verlangen van scholen zich te profileren. Dit heeft, zoals gezegd, geleid tot het ontwikkelen van een profiel dat zich richt op economische vakken, ondernemendheid en ondernemerschap.
Wat natuurlijk allemaal heel leuk klinkt maar niet anders is dan een iets uitgebreidere profielkeuze voor de bovenbouw en waar Dochter dus he-le-maal niets aan heeft nu. En dat terwijl het passend onderwijs per 1 augustus is ingegaan. Er zelfs een ll weggestuurd is, omdat school dit kind geen onderwijs meer wilde kon geven. En het HB onderwijs zelfs op de site niet meer terug te vinden is.
Ik heb hier helemaal geen zin in weet je dat, in dat gezeur en gedoe en weer overal achteraan moeten.
Ze geeft nu nog aan dat ze het wel zal redden...en ik geloof haar ook wel, maar ik weet ook dat als dit te lang duurt, de lichtjes in haar ogen al minder fel gaan schijnen.

Gisteren schreef ik dit nog tegen mezelf in mijn Morning Pages. Nu herhaal ik het nog maar een keer;
Voor elk probleem is een oplossing
Voor elk probleem is een oplossing
Voor elk probleem is een oplossing
En die oplossing die vinden wij.

dinsdag 2 september 2014

Zomaar wat advertenties

Zomaar twee advertenties van mijn grootouders

Ik ben bijna klaar met het uitruimen van het atelier hoor. Nog een paar dingetjes en dan ga ik de muur behangen(het ziet er niet uit) en mijn ezel naar boven dragen. Vouwgordijn ophangen en en en en  dan kan ik daar eindelijk eindelijk aan de slag.
Natuuuurlijk ben ik voor de rest nog lang, lang, lang niet klaar. Maar dit is al zo een overwinning! Dat is een feestje waard hoor. Er komt een echte opening, met een lintje wat ik door ga knippen en een taartje binnen om het te vieren. Ik denk dat ik maar een paar uitnodigingen ga versturen om het officieel te maken. Het is immers niet niks, dat atelier van mij. Want in de toekomst ga ik daar niet alleen schilderen/ knutselen/ naaien maar wil ik ook kleine workshops geven. Daarom was de ruimte zo belangrijk. Geen echte ruimte is gedoe in de huiskamer, en dat is geen goed idee hier. De huiskamer is privégebied voor mij en de kids, en het atelier wordt openbare ruimte...in ieder geval  af en toe!
OOOO wat ik allemaal wel niet kan gaan doen in dat atelier. Ik ben helemaal blij!!!!
Mijn vader :)
En weet je waar ik nog meer ontzettend blij van wordt?
dat ik van alles vind over mijn voorouders.
Vandaag vond ik een spoor in de tijd van mijn grootouders. Zo ontroerend.  Allemaal kleine berichtjes in de Wieringer krant. Van ondertrouw, trouwen, geboortes en zelfs nieuwjaarswensen. Ik was helemaal verrast. Wat een attente grootouders had ik. Dat ze dat via de krant deden. En dan lees je daarin ook hoe ze de babyspullen aanboden, de geboorte van mijn vader aankondigen, een goed tehuis zochten voor jonge poesjes (aaaahhhh lief) en hoe mijn opa spinwerk zocht vlak na de oorlog. Ik weet van mijn vader dat hij een elektrisch spinnewiel in elkaar had gezet en dit was dus wat hij er mee deed. Ik ben best benieuwd of het gelukt is om er ook werk mee te creëren. Inventief was hij zekers. Dat had mijn vader niet van een vreemde. Zijn elektrische fietspomp staat nu bij mij in de schuur en daar zijn we hem nog elke dag dankbaar voor.
van 1939 tot en met 1941 heb ik deze nieuwjaarswensen gevonden 
Het vorsen in mijn familiegeschiedenis heeft iets losgewoeld in mij. Een enthousiasme wat zijn weerga niet kent. Ik herinner me nog dagen in het Amsterdams en Tropenmuseum archief, waar ik op zoek was naar stukken over de VOC. Toen zochten we nog via de kaartenbak en microfiches. Tegenwoordig kun je eerst het net op, want heel veel is al digitaal. Maar ik heb wel ontdekt dat niet alles online staat duhus ik mag naar het archief.
Yeaahhhhh. Heb ik zo'n zin in!!!!
En dan ben ik benieuwd wat we allemaal nog te weten komen.

zaterdag 30 augustus 2014

Zwijmelen op Zaterdag

Gisteren was ik aardig op weg om mijn atelier zo goed als kinderspullen-leeg te krijgen, toen dochter thuiskwam en ik er achter kwam dat ze geen vervanging had gezocht/gevonden voor het bezorgen van haar krantjes. zooo dat was een lange zin...ben er ook nog steeds knarrig van, en dan maak ik hele lange zinnen. Dan kan ik niet stoppen met praten zeg maar....
afijn
Ze wist van mij al dat ik die krantjes niet wou lopen(iets met, te vaak haar klusjes opgeknapt enzo) Dus had ik haar al geadviseerd om naar de baas te bellen en te zeggen dat ze geen vervanging kon vinden. Maar niet doen hè!
Gewoon niet doen.
Werd ik gisteren dus, om 4 uur nog eens, toen de lucht al donker van de naderende hoosbuien was, voor een voldongen feit gesteld. U snapt wel hoe mijn humeur er aan toe was.
En helemaal toen ik 2 uur later zeiknat en bibberend thuis kwam.
Ik was tot op mijn hempie, en zelfs mijn onderbroek was nat van het fietszadel. Echt hoor.....

Ik heb meteen de pijama aangedaan en een lekker warm vest en sjok broek en dikke sokken, om warm te worden. En dat was nodig ook.
Ondanks dat ik het vannacht zweterig warm had, had ik vanmorgen toch flinke spierpijn. Het zit nml zo, haar wijk is het nieuwe prestigieuze Duindreef. Met al die huizen op nepduinen. waarvan en er toch best nog wel veel GEEN brievenbus bij de weg hebben en ik dus heuvel op, heuvel af, trap op en trap af moest. Ik was kapot! En dat in de stromende regen. :(
Regen, ik kan het bij tijd en wijle niet uitstaan.
Maar oké
Het liedje wat ik heb uitgekozen voor de zwijmel is wel weer erg leuk. Let eens op die flitsende kleren en die danspasjes. Je gaat er toch spontaan van meedansen.
Fijn Weekend!!!!


donderdag 28 augustus 2014

Dansende Donderdag

Zouden ze dit jaar ook weer komen om sprookjes te dromen in mijn tuin?
Wat een prachtig weer is het toch, zooo prachtig.
Ik hou van herfstmooiweer. Het is dan heerlijk overdag, warm , kruidig, zacht, beetje vochtig....er hangt zo een belofte in de lucht van een gezellige winter. De avonden zijn fris en worden al wat sneller donker. Soms moet de kachel al een beetje aan, maar een dekentje op de bank kan ook. De laatste klussen voor de winter worden gedaan (zeg ik optimistisch) en dan kunnen we ons terugtrekken.
Jah
Dat is natuurlijk wel het meest romantische plaatje.
Voor me liggen een miljoen klussen en klusjes die gedaan moeten worden. En een brak lijf. Maar we blijven optimistisch. We blijven hoopvol, en het gaat me gewoon ooit een keer lukken.
Dat ik vandaag enorme last heb van kriebelogen en kriebelhoest vergeet ik gewoon even. Dat die miljoen klussen hier moeten worden verspreid ook.
Zo heb ik vanmorgen bij het uitzwaaien van dochter alvast wat onkruid uit de voegen van de stoep getrokken. Iets wat hoognodig moest maar in de zomer een crime is, omdat de wortels dan zo vast zitten. Nu gaat dat een stuk makkelijker. De meeste plantjes hebben hun grip op de aarde los gelaten. Ze zijn stervende zeg maar. Maakt het voor mij ook een stuk prettiger ;)
1-Strakjes even een beetje vegen en dan ziet dat er ook weer ongeveer netjes uit.
2-Dan ben ik nog van plan om vandaag wat te doen in het atelier. Nog weer even een stukje opruimen. De laatste loodjes.
3-Dan kan daarna alles wat bewaard moet worden naar zolder toe.
4-Ik heb nog een hoekje in de kast ingeruimd voor leuke spelletjes, omdat dochter met haar vriendengroep nog wel eens wat organiseert. Dat mag op een later tijdstip in de klepbank beneden. Als ik die uitgeruimd heb, want ook daar zit van alles in wat onderhand wel weg mag. Maar dat is voor later.
5-Moet ik vandaag de deuren van mijn oude kast nog naar zolder slepen om een hoekje daar netjes af te schermen.
6-En is het misschien een idee dat ik een to-do lijstje maak?
Kan ik gaan afvinken....
Wat een idee zeg, dat ik dat nooit eerder heb gedaan.
Dochter doet het wel,
mijn zo chaotische meidje heeft een lijst hangen met van alles wat gedaan moet worden en motiveert zichzelf met het afvinken. Hoe korter het lijstje hoe beter ze zich voelt. Ze heeft zelfs een potje met to-do-doelen die ze af vinkt. Die had ze al op de lagere school. Stoer hè.

Ik heb net de dingen, die ik moet doen maar even genummerd. Zo meteen schrijf ik ze op de deur met de whiteboard-marker. Maar eerst ga ik even genieten  van de vogeltjes buiten. Want ik ontdekte net een ander geluid. Het eerste wintervogeltje is alweer binnengevlogen . De eksters zijn verdwenen, die ons de hele zomer gepest hebben(want nestje in de heg) het kattenvoer is weer veilig ;)
De zomer loopt nu echt op zijn einde.