zaterdag 29 augustus 2015

Zwijmelen op Zaterdag

1976: 4e klas.
Meester Kuijer met die mooie krullen. En cowboylaarzen, en stoere uiterlijk. Hij was leuk, hij was gezellig, hij was jong(maar voor ons best oud) en hij wist de klas goed te bespelen. Wij hadden namelijk 3 heel drukke knulletjes in de klas, Johny, Ricky en Jeroen,  die bij hem toch heel hard aan het werk gingen. Tegenwoordig zouden ze de stikker ADHD opgeplakt gekregen hebben. Toen waren het doerakken, boefjes, geen rust in de kont kinders maar meer ook niet.
Elke pauze gingen ze uitrazen voetballen op het grote schoolplein. Met een tennisballetje. Van de ene kant naar de ander kant. Hoe ze het deden weten we nog niet, want het plein krioelde van de kinderen, die daar van alles deden. Zoals springtouwen, tikkertje spelen, gymnastieken, chillen op de bankjes bij de heg. En daar tussen door slalomden zij van de ene kant naar de andere kant. Soms ging het mis, dan was er een botsing en soms ook een gewonde.(mijn broertje liep een keer hersenschudding op doordat ze tegen hem oprenden)  Maar meestal ging alleen de voetballer over de grond. Dat kon toen allemaal nog. Tegenwoordig is voetballen verboden op het plein, tenzij er een veldje voor is gereserveerd.
In deze klas leerde we van meester Kuijer dat we zuinig moesten zijn met papier. Heel zuinig. Dus de velletjes moesten helemaal volgeschreven zijn voor je om mocht slaan.(kladvelletjes) Natuurlijk deed iedereen zijn best en was altijd die ene die de complimenten kreeg. Pffff wat had ik toch een hekel aan dat kind. Strebertje. Alle andere kinderen wilden ook gezien worden, maar nee zij mocht weer de complimenten in ontvangst nemen.
 Afijn
In een klapper, waarin ik zuinig schrijven oefende thuis, schreef ik het refrein van Mon Amour. En dat ging zo:
Mon amoer tuu eee maros.
Iene vatja meppaaseh.
sjetadooor te sjoerensjoer,
manwasellamoer
Dat waren mijn eerste regels Frans. Geen idee wat het betekende, maar het zong wel lekker weg haha

peejes Ik was dus heel erg verliefd op deze meester.  :)
*´¨)
 ¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..
.

vrijdag 28 augustus 2015

kadootjes

En toen lag er een kado in de gang :)
Ik zat nog op de rand van mijn bed toen ze belde. Ik herkende meteen haar stem. Vorig jaar was zij degene die rust bracht in het gezin. Waardoor we adempauze kregen.
Hoe anders is het dit jaar. het dossier van Zoon is van de ene lpa (met veel empathie) overgegaan naar de andere lpa (type inquisitie) Zij heeft meteen maar laten weten dat er ingezet moet worden op terugkeer naar school en dat Zoon een thuiszitter is. Ik heb de vrouw gecorrigeerd. Zoon is geen thuiszitter, hij is vrijgesteld. Of we langs konden komen zodat ze ons kon zien, want eerder kon ze eigenlijk geen besluit nemen. Ze vroeg nog het een en ander, en ik gaf nog antwoord ook. Toen begon ze over de lpa, dat ze samen ook nog een gesprek wou. Waarop ik haar zei dat de lpa alleen maar hoefde te administreren. Dat was haar taak. Niet meebeslissen. Ja maar als ik nu geen goedkeuring geef dan heeft U toch met haar te maken. (dat was de tweede speldenprik)
Zoon was inmiddels de kamer binnen gekomen. Hij hoorde het gesprek en werd nerveus.
Ik zei nog tegen de mevrouw dat wij allemaal wel kunnen willen dat hij naar school gaat maar dat hij het moet doen en dat hij er niet aan toe is. Dat wou ze zelf zien. Ze wou zorgen wegnemen zeg maar....Vandaar het gesprek.
Ik heb me laten verleiden, stomme ik.
Zij kan dit helemaal niet beoordelen(want geen expert) zij mag dit zelfs niet eens doen. Zij moet het advies van de expert doorgeven aan de lpa. Ja ik weet het, het gaat allemaal via omwegen. Maar een mini amk-onderzoekje dat is haar en de lpa's taak niet.

En toen sloeg de paniek even heel hard toe bij Zoon. Hij werd druk, vervelend, klierig, onrustig. En ik kreeg hyperventilatie. En bedankt maar weer....K*PIEP*T lpa/ggdarts. Wat denken die lui nou eigenlijk. Dat ze door ons de stuipen op het lijf te jagen, Zoon op school  krijgen? Hoe zien ze dat voor zich? De psych was toch duidelijk genoeg. Schoolgang is door schoolgang totaal verpest en niet meer mogelijk. Je kunt wel dwingen dat iemand iets doet, maar dat wil nog niet zeggen dat je dan ook het beoogde resultaat behaald. Of anders gezegd, je kunt wel trekken aan gras, maar het groeit er niet harder van. Erger, het breekt af!

Zo liep ik dus de trap af naar beneden om daar tot mijn grote verrassing een prachtige grote dikke enveloppe aan te treffen. Ik had toch geen pakje besteld? Nee ik had niets besteld. Dochter dan? Ik liep er heen en zag toch dat mijn naam er op stond. Voor mij....helemaal voor mij!
Ik moest ineens denken aan A die mijn adres vroeg. Zou het van haar zijn?
Heel voorzichtig heb ik de enveloppe geopend, bang dat ik hem zou slopen.  Ik heb naar binnen gegluurd. Ik wist niet wat ik moest verwachten. Hij zat bomvol met kleine lieve snuisterijtjes. Elk pakje droeg een labeltje, en overal bloemetjes. Ik werd er helemaal sentimenteel van. Er zaten ook zaadjes bij, een tasje vol zaadjes. En een brief. Die vertelde over hoe haar tuin ook zo een aantal keer op de schop is gegaan. En hoe zij daar zo'n verdriet van had en hoe bij haar ook nu een aantal zielige boompjes staan en verder alles kaal is. Daarom dus de zaadjes voor het nieuwe jaar en de bemoedigings-kadootjes vol bloemetjes.
Dankjewel A ♥  zo lief van je!

Omdat de frustratie van vanmorgen nog steeds in mij zit, heb ik op aanraden van Dochter en Zoon een ruiger nummer toegevoegd dan ik gewoon ben.
*´¨) Welterusten!
 ¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

woensdag 26 augustus 2015

Harde wind

En toen rolde de donderwolken over de dijk. Foto van Bryan van Es.
Zondag
Dit keer doet Zoon geen wandeling. Ondanks dat hij super vroeg wakker is. Moe is hij, en ongeduldig. 7 uur staat hij naast mijn bed. Op Zondag verdikkeme. Ik heb dan niet echt het gevoel dat ik uitgeslapen ben. En het lukt me ook niet meer om nog echt lekker verder te slapen. De zon schijnt ook al zonnig in mijn slaapkamer.

Half 1
Eindelijk uit bed. Dochter heeft een tijdje op de rand van het bed zitten kletsen en bedenkt ineens dat ze om 1 uur in J'dorp moet zijn. Ze springt op, moet nog van alles doen voor ze weg kan.

Maandag 11:11
zon schijnt en ik zit binnen want ze zijn weer aan het muurklussen...jeeeeeej  DIEPE ZUCHT
Ik moet eigenlijk naar de winkel, eigenlijk wel. Maar ik heb zoooo geen zin. Toch zou het wel goed zijn, even een wandelingetje in de zon. En vooral ook lekkers halen. Ik heb honger, trek, en de kast is leeg. Eerst een appeltje, anders trek ik het loopje niet eens, val ik onderweg hongerig in elkaar ;)

20:45
 ....

21:35
Oja ik zou gaan schrijven...was ineens afgeleid, en ik weet niet meer waarom.  Dan ben je ineens zomaar een uur verder. Het is stil in huis. Zoon slaapt en Dochter ligt op bed huiswerk te maken. Ik heb alweer geslapen in de stoel.
Vanmiddag onderweg naar de winkel kwam ik nog een moeder tegen van een vriendje van Zoon. Ze zaten bij elkaar op de kleuterschool. Hele tijd mee staan praten. Of eigenlijk praatte ik het meest. Nu eens niet half schuldig en beschaamd voelende dat ik zoveel pech heb in mijn leven. Ze nam de tijd voor me, ze hoorde me echt. Dat was zo fijn.

Dinsdag
ik zit in de wacht. Post komt zo met de stofzuigerzakken, die ze hier in de stad niet verkopen. En de Abonnee Onderhoud komt ook deze middag. Dat wachten vind ik maar niks. Op de één of andere manier lukt het me niet om dan iets te doen. Bang dat ik de bel niet hoor.

15:09
En toen was de meneer alweer langs geweest. Maakte zijn rondje door het huis, deed nog wat extra dingen en ging op naar de buren. We hadden het even kort over hun, omdat de wc deur niet goed dicht wou en hij begon over de dopjes, die ik daar op had gezet (ivm de klacht van de buurman over het de deur die hij steeds hoorde dichtklappen) De man zuchtte eens diep en zei geërgerd dat leefgeluiden nu eenmaal te horen zijn. Hij maakte nog wat extra herrie met de deur. Gewoon wat meer kracht zetten, zei hij met een grijns. Ik vrees dat hij nu moet aanhoren wat een herrie het hier weer was en dan moet vertellen dat hij die herrie maakte. Hij had ook al zo lopen klossen op de trap.... ;)

19:33
Ze is er alweer voor de eerste keer dit jaar uitgestuurd vertelt een email mij. De meneer van wiskunde was erg boos toen ze een klasgenoot om hulp vroeg. Het schooljaar is nu echt ingewijd.

Woensdag 20:40
Wat was het warm hè? Echt raar, geen zonnetje te bekennen maar heel erg warm. Niet benauwd, niet vochtig, gewoon lekker warm. Ik heb wat gerommeld in de tuin enzo. Net is de eerste fikse bui over gewapperd met wat heftige lichtflitsen. Ik dacht nog, nu gaat het dan echt beginnen. maar het is alweer voorbij.(9 minuten later) Ik hoop heel hard dat het hier ook gewoon bij blijft. Ik heb het niet zo op storm, en supercellen en al die ongein. Code rood was trouwens bijgesteld voor Noord Holland. tis nu code oranje.
het donker rolde van zee binnen- foto van Ad Bak
22:22
Het donker is niet meer weggegaan, en de regen ook niet echt meer gestopt. Maar de onweer is overgewaaid. Gelukkig. Dat slaapt een stuk prettiger.
De foto heb ik gejut van facebook (Den Helder in foto's) Er was vlak daarvoor een hele club mensen op dijk gaan staan om mooie plaatjes te schieten. Ze stonden zelfs aan het water. Deze vond ik het mooist dreigen. maar de volgende vond ik ook bijzonder mooi. Ziet er heel dreigend uit...en dat voor wel 9 minuten storm ;)
Het heeft in ieder geval mooie plaatjes opgeleverd! 
foto van TOMVANO.COM

video
 En dan nog even voor de liefhebber een filmpje van Fred Dirker die aan dijk stond.

De muziek was nog van zondag, die laat ik lekker staan.
enjoy
en welterusten!
*´¨)
 ¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

zaterdag 22 augustus 2015

Zwijmelen op Zaterdag

Huisduiner-strand foto van Mariska Geurtsen
Vrijdag
Vanmorgen om 7 uur gewekt door Zoon. Hij ging uit wandelen . Dit is al de derde dag op een rij dat hij in de vroege morgen een lange wandeling maakt. Woensdag begon hij al om half 6. Hij kon niet slapen, en nu kwam hij op het idee om dan lekker een wandeling te doen. Ik heb al wat foto's gezien van uitzichten en een gek filmpje van één of ander sliertig beestje wat voor zijn neus hing te bungelen. Vanmorgen had hij een antieke vaas ontdekt op de rommeltjes markt bij het bos. (helaas geen geld mee en ook geen foto gemaakt) En elke dag eindigt hij met een klein ontbijtje bij de visboer.
Dochter was toen al weg,
Dochter en ik hebben samen nog wat in de tuin gestaan voor ze weg ging. Verbijsterd naar het resultaat gekeken. "Het is wel ineens heel licht in de tuin hoor mam,"zei Dochter ietwat spijtig. Waarop ik een diepe zucht liet. Ja wat moet je dan zeggen?
Aangezien ik nu niet meer weet waar wat stond (het is alles stoppeltjes) ga ik maar gewoon helemaal opnieuw beginnen.Had ik gisteren ineens de urge om margrietenzaad te scoren, ben blij dat ik dat gedaan heb. Die kan ik opnieuw zaaien. De roos van mijn moeder moet ik maar elke dag lief toespreken, en dan hopen dat dat ene stompje weer uit gaat lopen in die mooie donker wijnrode roos.
(en niet in de wilde variant, omdat het te laag afgemaait is) De guldenroede had zich uitgezaaid in mijn potten dus die herplaats ik.

Zaterdag
is al 10 minuten oud. Ik kijk half naar Titanic. De reclame tussendoor leidt zo af dat ik meerdere malen van kanaal geswitched ben en te laat terug kwam. Dus keek ik Death comes to Pemberly en George Gently ook nog even mee. Tis toch allemaal herhaling.
En dat je dan aan het einde van de film, wanneer ze in het water liggen en de sloep hun niet ziet toch weer zit te stressen, dat ze niet op tijd dat fluitje kan bereiken, of dat ze haar niet zullen horen. Je snapt het niet. Dat ik dat de eerste keer dat ik hem zag nou had, toen was ik zwanger van Zoon. Toen hield ik het niet droog in de bioscoop. Maakte niets uit. Ik zat naast een stelletje puberende meiskes die al net zo hard mee snotterden. Ze hadden mij meegenomen hadden als afscheidsfeestje. Ik ging namelijk stoppen op de school waar ik lesgaf, omdat ik op de andere school uren uitbreiding had gekregen.

Goed,
de muziek!
Elke week weer een hele bevalling. Ik ben zo weinig met muziek bezig dat ik het gewoon vaak niet weet. Vooral het opzoeken was dit keer een heel gedoe, mijn geheugen liet me danig in de steek. Ik begon bij de Doubie Brothers, zag ik toevallig op de tv (long train running) Een hele club oude mannen die verdorie geweldig goed speelden en ook klonken. Geen kraak stemmen enzo. Dus dacht ik, die doe ik! Leuk uptempo gezellig...en toen zag ik hun Listen to the music en dacht ik, die doe ik en toen plopte er een liedje in mijn hoofd wat Veronica altijd gebruikte voor hun "Veronica komt naar je toe deze zomer..." Hoe dat zo ineens? Tja ik dacht aan de zomer, en hoe ik dan altijd ging te bollenpellen bij de oude werkgevers van mijn opa. Die mensen kende ik al vanaf de luier dus dat was gezellig en bekend. Daar stond de radio altijd aan. Die werd beheerd door de jeugd natuurlijk. En wat hoorde je dan in de zomer altijd....juistem, de Veronica zomertour op vrijdagmiddag. Dat was altijd zo hoopvol, want bijna klaar en loonzakje mee naar huis. Je snapt wel dat ik zonnige herinneringen had aan dat muziekje.
Ik heb hem gevonden!
Daarom zou ik zeggen, geniet!!!!!!!!!!
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

donderdag 20 augustus 2015

En weg waren alle bloemen

Tuin  met op de achtergrond een heftig gesnoeid pruimenboompje
Zondag
Ik zit in het zonnetje,
een nep zonnetje dat wel, maar het voelt wel bijna net zo lekker.
Buiten regent het al de hele tijd. En het is zelfs koud...dat was even een vette schok voor de eerste schoolweek. Dochter moest eigenlijk nog wat dingetjes halen die ze vergeten was, maar ze gaat morgen wel melde ze net. Ik geef haar groot gelijk. Door en door zeiknat regenen is nu niet bepaald iets om naar uit te kijken. Dus hangen we deze laatste dag nog even allemaal alsof het vakantie is.
Maar het voelt niet meer zo.
De vakantie is echt onherroepelijk over. Nergens hangt dat gevoel meer rond. Niet in huis, niet in de tuin en niet op straat. En al helemaal niet meer in het weer. Best wel raar eigenlijk. Dat het dan zo ineens over is. En altijd rond de 17e 18e van augustus. Maakt zelfs niet uit of je dan al naar school moet. Iets in de lucht maakt dat het gevoel van vakantie voorbij is. Zal wel met de seizoenen te maken hebben. We zijn over de helft van de zomer. Oogstseizoen is begonnen. En hebben jullie het al geroken buiten? De geur van de herfst zit er aan te komen. Die zoete geur van stervende planten.
Eergisteren zei dochter nog romantisch dat de herfst haar favoriete seizoen was. Toen hingen we samen uit het raam de geur van de stervende planten op te snuiven. Toen was het ook nog warm, en scheen de zon. Met dat soort weer is de herfst natuurlijk ook wel top ja. Ik was het helemaal met haar eens. Maar nu heb ik het koud, en weet ik niet wat ik aanmoet. Het voegt allemaal niet meer. Het ene is te warm en het andere te koud. En bijna alles zit te krap. :(

Maandag
Ze is naar school. Zoon was vanmorgen zo zenuwachtig voor haar dat hij haar anderhalf uur te vroeg wakker maakte. Dat was nou ook weer niet de bedoeling. Ze is toch maar even naar beneden gegaan om ontbijtje te maken. Zo had ze natuurlijk wel uitgebreid de tijd. 
Inmiddels zit ze alweer een uur op school. Benieuwd naar wie er nieuw kwam in de klas....en klagen dat ze nu met 35 in de klas zitten. 35, dat is toch niet normaal! En economie begint voorlopig nog niet. De vacature is niet vervuld. Vorig jaar was dat met wiskunde en nu met economie. Ik ben benieuwd hoe lang het dit jaar gaat duren.

Woensdag
Word ik wakker zijn mijn gordijnen al open geschoven. Dochter kwam net goedemorgen zeggen. Blijkt Zoon al uit wandelen te zijn, naar het bos. Hij was al om half 6 wakker en schijnt de gordijnen open gedaan te hebben. Niets van gemerkt!
De zoveelste dag op een rij dat ik slecht geslapen heb. 

Donderdag
Ik loop een dag achter. Ik zit nog zo in de vakantie-modus terwijl hier in huis alles anders is. Beide kinders in de vroege morgen de deur uit gaan en ik dus een tijdje alleen zit. Ik weet nog niet hoe ik met die vrijheid om moet gaan hoor. Ik hang dan ook in bed. Zonnetje schijnt en ik hang in bed. Straks maar weer wat doen. Dinsdag komt de abbonee-onderhoudt en verderop in de week krijg ik ook nog een nieuwe verwarmingsketel. Ik zie er enorm tegen op. Weer allemaal zooi en eerst alles opruimen en aan de kant zetten. Ik ben al zo moeoeoeoeoe

bijna half 6.
Het wachten is op Dochter. Ze ging te lunchen bij vriend samen met vriendin en is nog steeds niet thuis. 4 uur had ze gezegd.  Ik wordt altijd ietwat zenuwachtig als ze zo over de tijd heen gaat en niet even wat laat horen. Maar dat kan dus niet, want haar foon staat uit. Zal wel weer leeg zijn.
Ze zijn voor de tuin geweest vanmorgen. 4 man sterk. Alles is weg gemaaid. mijn vaders margrieten zijn kassiewijle, mijn guldenroede is pleite, twee van mijn hortensia's zijn foetsie, mijn moeders Roos, de citroenmelisse, de campanula....nou ja...dat dus. Het gras is kort, de heg is netjes, en er ligt een enorme bult met snoeiafval. dat mag ik zelf af gaan voeren. Op de fiets ofzo?
Zit namelijk zo, de wijkmeester beloofde al jaren hulp. En nu had ze die dan ook eindelijk geregeld. De man kwam, hij bekeek de tuin, beloofde te helpen en ging met een plan naar de woningbouwvereniging. En daar liep het spaak. De woningbouwvereniging heeft weliswaar een project, maar dat is marginaal. Eén keer komen ze alles wegsnoeien en daarna zoek je het maar lekker uit. En, er moet eerst een indicatie gemaakt worden. Je weet wel, zo'n keukentafelgesprek. Anders geen hulp. De man zag de bui al hangen en vertelde dat zo heel veel afgewimpeld wordt. Hij deed dit dus nu tussendoor. Maar het gevolg is wel dat er niets afgevoerd wordt. Zie de grote bult op de achtergrond van foto twee....Dat gaat wel eventjes duren met de groene bak ;)

rechterkant, en weg waren alle bloemen, hortensia en roos
Nu het huis nog aan kant. Maar eerst slapen, ik ben bekaf.
*´¨)
 ¸.•´¸.•*´¨)
 (¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..

zaterdag 15 augustus 2015

Zwijmelen op Zaterdag

Ik keek gisteren naar A Place to call Home. Het was een trieste aflevering en op het einde kwam het lied wat ik heb uitgekozen voor de zwijmel. Ik was ontroerd door de muziek...of nee eigenlijk was ik  geraakt. Geraakt door de woorden. Wat moet dat toch heerlijk zijn dat je thuiskomt bij de ander.

Oorspronkelijk is het een stuk van Frédéric Chopin's Étude No. 3 in E, Op. 10. In 1939 heeft Tino Rossi woorden gegeven aan de muziek en had een hit met zijn Tristesse. In 1950 heeft Bob Russel deze tekst herschreven voor Jo Stafford. De muziek van Rossi bleef nagenoeg hetzelfde. Zij had hier weer een dikke hit mee in 1950. De versie van Micheal Yezerski feat. Alex Oomens is niet vergezeld van piano maar van gitaar. Het is een enorm populair lied onder de trouw-lustigen.  Vele bruidjes hebben dit lied gekozen voor de eerste dans als getrouwd stel.

En omdat ik niets wist te vertellen vandaag dacht ik laat ik eens een review geven over dit lied :)
Ik ben een beetje leeg, moe, beetje niks nakkes blegh.....
De vakantie is over. Maandag moet mijn meidje weer naar school. Dinsdag beginnen de lessen weer. Ze heeft er zin in. Ze is er klaar voor. Haar weken waren gevuld met bedhangen en bedhangen en bedhangen, sjoppen, taartbakken, pyamafeestjes, kermis, strand, kussengevecht in het park, verjaardagsbezoek, en nieuwe vrienden maken. Ze is helemaal opgeladen!
Ik een stuk minder :(
Goede nieuws is wel dat de man van de tuin langs is geweest, en een inventaris heeft opgemaakt. Tuurlijk schrok hij zich wild, en gaf te kennen dat hij eerst moest overleggen ivm materieel, want er zou genoeg afgevoerd moeten worden. Maar voordat de blaadjes vallen wou hij wel klaar zijn hier. Ik ben opgelucht,  ik ben blij. Er is een last van mijn schouders gevallen.
En toen wist ik het niet meer. Daarom wens ik u allen een .......
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸..Enjoy...