zaterdag 1 augustus 2015

Zwijmelen op Zaterdag


tis nog maar de eerste laag, GROEN :)
Het is al zaterdag, net 14 minuutjes.
Ik zit nog hier, onrust giert door mijn lijf.  Het is weer zo ver. En weer grijpt het me naar de keel. Ik kan nog steeds niet normaal reageren als mensen zo achterbaks doen, het geeft me een heel onveilig gevoel. En gevoel dat ik opgejaagd wordt. En dat alles, omdat ik mensen naast me heb wonen, die wensen dat we heel erg stil zijn. Dat we ons niet als gezin gedragen. Dat mijn pubers zich niet als pubers gedragen.
Het moment dat we hier kwamen wonen was het al fout.
Ik herinner me de woorden in het mediation gesprek een paar jaar later nog wel..."zo erg hadden ze het nog niet meegemaakt."
Wist ik veel dat er op dat moment behoorlijk gejokt werd. Dat de vorige bewoners elkaar steeds te lijf gingen en zo'n beetje alle deuren ingetrapt hadden. Dat ze regelmatig de politie aan de deur kregen. Dat hoorde ik later van de oma, die de post kwam halen die nog steeds hier werd gebracht. Andere buren bevestigden dat verhaal trouwens ongevraagd. Toen ik op zoek ging naar sporen vond ik de scheuren in de sponningen, de deuren waren allemaal vernieuwd.
Wat ik ook al heel snel leerde was dat iedereen op de hoogte werd gebracht over ons. Tot de mannen van de onderhoudt, meteropnemers en gaswacht aan toe. Mensen die ons helemaal niet kenden. Iedere keer moest ik het weer aanhoren, en het gebeurde wel dat ik op hele nare manier behandeld werd door zo'n snotneus, die hier dan onderhoud kwam plegen.

Dus kreeg ik gisteren een brief,
werd ik zo ontzettend kwaad dat ik herrie ben gaan maken. Maar nu echt!
6 Jaar lopen we al op teentjes, zeg ik steeds stil nou, praat niet zo hard( ken je dat, tegen een autist, dat werkt dus niet) en ben ik bang dat er woorden komen. De vrienden en -dinnen van de kids kijken steeds weer raar op als ik vraag of ze op sokken de trap op willen gaan, de deur zachtjes dicht willen doen enzovoorts. Ja zij laten de deuren nog wel eens flink klappen ja....thuis bij hun gaat het er een stuk relaxter aan toe.
Ze wilden maandag op huisbezoek komen.
Dat doen we dus niet! Geen beschuldigingen in mijn eigen huis. Dat is onze veilige plek.

Na 6 jaar ons zwartmaken, heb ik zelf ook maar eens een aantal klachten over mijn buren gedeponeerd. Want ik ben er zó klaar mee. Dit is een eengezinswoning, helaas gehorig ja. Dat klopt, wij horen(en ruiken) ook ALLES! En nee wij zijn daar ook niet altijd even blij mee.
Maar kunnen we dan evengoed elkaar de ruimte geven om te leven?

Ik had eigenlijk ergens anders over willen schrijven, maar ik zat zo overvol hiermee dat dit het geworden is. Het liedje is een onvervalste zomerhit uit '76. Van het weekend gaat het weer warmer worden, past dit helemaal bij :)
 *´¨)
 ¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

maandag 27 juli 2015

Maandag; en het regende en regende en regende....

collage Hartchakra
Gisteren
De hele afgelopen week vond ik al dat mijn buik wat minder was. Niet noemenswaardig hoor maar toch. Dus ik dacht, zou het? Zou het dan toch echt waar zijn?
Misschien viel het mijn kids ook wel op, dacht ik optimistisch. Ik ging wat opvallender doen met die buik, maar het gaf niet de gewenste reacties. Erger nog, het werd niet eens gezien. pfffff
Ik paste wat oude kleding...mhmhm nog steeds te strak. Nah
Dus niet, het was dus niet zo. Bommer.
Moet ik al die mooitjes uiteindelijk toch de kast uit gaan gooien, snik.

Vanmorgen had ik ineens zoiets van, ik ga mezelf wegen. Ik was al twee kilo kwijt sinds het histamine-arme dieet. Dus wie weet. Vol verwachting stapte ik op de weegschaal.......
Nou inderdaad hoor...ik ben inmiddels zo'n 5  kilo kwijt. Had ik het dus toch goed gezien.

Vandaag
Het regent nog steeds. Ik ben nu al 3 uur wakker en het is druilerig, donker, somber en vooral heel nat buiten. Het lijkt wel herfst. Pet gewoon, zo kan je het huis niet uit vanwege de hitte en zo kan je het huis niet uit vanwege de regen. blegh, bah, jekkie drekkie. Pffff
Eigenlijk zou ik moeten stofzuigen, maar ik heb zooooo geen zin. Ik zit dus nog in mijn bed.
Als ik nou regenlaarzen en een lange regenjas had ging ik een rondje wandelen. Lijkt me heerlijk zo. De wind stelt nu niet zoveel voor...

uurtje later
Ik raak steeds afgeleid, dan staar ik wat naar buiten en droom wat voor me uit. Inmiddels is de regen gestopt en klaart het wat op. Ik denk dat ik maar mijn bed uit ga, ik zit niet meer zo comfortabel. En ik wordt moe van het hangen. Ik zou zo weer in slaap kunnen vallen.

bijna af, we mochten eindelijk Roze schilderen :D
na drieën inmiddels
Ik heb weer een stukje geschilderd, de was opgehangen en de nodige regenbui voorbij zien komen terwijl ik in mijn atelier zat. Nu beneden...tis koud in de huiskamer. Koud en leeg. Beide kids zitten boven. De een op haar bed, de ander inmiddels achter de pc. Vakantie holadiejee....ongeveer dan. Het regen alweer* :(
En aangezien ik ook niets weet te vertellen ga ik er maar een eindje aan breien. De volgende wordt vast interessanter.
Dag dag
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★
Het was nog een hele toer om een liedje te vinden. Mijn humeur is bagger en daar past geen liedje bij. Ik heb dochter om hulp gevraagd, die wist het eigenlijk ook al niet. Dus hebben we samen nog wat verder gezocht en uiteindelijk op dit uitgekomen. Enjoy!

*peeejes; dat was dus nu om half 9 al 40 ml , we hadden het meeste neerslag vandaag.

zaterdag 25 juli 2015

Zwijmelen op Zaterdag

Er circuleert al een tijdje een video( KLIK) van een pappa met zijn zoontje op de rug. De pappa blaast de pluisjes van een uitgebloeide paardebloem, en het zoontje lacht er heel hard om. Iedere keer weer.
Zó schattig.
Kom ik er vanavond pas achter, dat hij één van de members is van McFly, en dat het liedje wat Dochter steeds zingt uit 2005 stamt........uuuhhh dat is 10 jaar geleden. Waarom is me dat toen niet opgevallen?
Nou ja...ik heb hem uitgekozen voor de zwijmel. En nog een later liedje wat ze ook altijd zingt.
Waar is de tijd gebleven dat ik zelf op de hoogte was van de nieuwste hits? Pfff ik begin achter te lopen....
★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

Het was een rare week, een ziekjes week, een moe week en toch op de valreep nog een productieve week.
De week waarin Zoon twee keer bij de dokter is geweest voor hetzelfde. maandag de eerste keer, en toen de dokter met de naald aankwam werd hij zo bang dat hij niet meer wou. Dokter kon hoog en laag springen maar het ging mooi niet door. Eerst begon de man met ferme taal, toen dat Zoon niet zoveel op moest zoeken want op internet stond onzin. Zoon had de procedure namelijk opgezocht en bestudeert, omdat het de eerste keer niet helemaal goed was gegaan. Ik vroeg toen maar of er niet zo'n zalfje was om de huid te verdoven. Hij knikte...niet naar het ziekenhuis(waar hij eerder mee dreigde) maar een zalfje en dan prikken. Zoon opgelucht, en wij weer naar huis.
"I chickened out,"zei hij tegen Dochter thuis.
Vandaag ging hij in de herhaling. We hadden een strategie gepland. Muziek mee, rescue druppels en als hij het helemaal niet meer trok een vuist in zijn mond. Gelukkig kwam dokter met het idee om een rolletje verband in zijn mond te doen, dat was niet zo hard.
Ik zat aan de andere kant van het scherm. Hoorde Zoon Dokter aanwijzingen geven waar hij mocht prikken. Want zei hij tegen hem, hij had uitgezocht waar dat het allemaal kon. De man was zo geduldig met hem dat het uiteindelijk, met wat gepiep, gelukt is. En toen gaf Zoon een enorme schreeuw van opluchting.
JAAAAA HET IS GELUKT!!!!
Meteen daarop kwam een assistente aanrennen, kijken wat dat tumult was. :D
"Is dit nu mijn dokter mam,"vroeg Zoon met rode wangen van de opwinding. En tegen de Dokter,"Jou hou ik, want jou vertrouw ik ."
Groter compliment kon Zoon niet geven, vraag me af of de man dat ook beseft heeft.
Dussss we vierden een feestje op dappere Zoon, die nu een teennagel mist. En empathische Dokter die hem erdoorheen gesleept heeft ;)
We gaan het weekend vieren!
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn Weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★



donderdag 23 juli 2015

Yellow it is

de oogst van 2 dagen werken :) Geel!
We zijn inmiddels bij geel aangeland. Geel....waar ik bij rood helemaal uit mijn dak ging kreeg ik bij oranje de kriebels, het wou niet. de eerste uitbarsting was heftig geweldig oranje, en gaf ik mijn alles. Daarna lukte het toch gewoon niet meer...beetje gelummel, ik voelde me niet goed, kreeg het benauwd en nou ja, van schilderen kwam niks meer het weekend. Gisteren heb ik nog wat gerommeld. Maar het resultaat is niet echt om over naar huis te schrijven. Oranje, heeft nog wat meer aandacht nodig...ooit een keer.
Geel dus, zonnig helder vrolijk vrij fris geel.
Ik dacht, wat me niet lukt met oranje lukt me vast wel met geel.
Nou mooi niet dus, ook met geel worstelde ik in het begin. Geel is ook zo geel niet waar? Erg veel verschillende gelen zijn er ook al niet, dan zit je toch al heel snel weer in de oranje.Lastig dus, erg lastig.
zo begon het dus
Dat was gisteren, vandaag heb ik me er doorheen geschilderd en kwam ik op de bovenste schilderijen uit. Ik ben happy!
Het is me maar mooi gelukt!
Geel ik hou van jou :D
Even een golden oldie uit mijn tienertijd, Yello(w)
Mijn vriendin leek het wel wat om deze "IloveYou" als toeter op de auto te hebben. Ipv Tuuuut een zwoele ILoveYou, als waarschuwing dat we eraan kwamen. Geen gek idee toch? Ik zag het ook wel zitten hoor.
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨) enjoy
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

zaterdag 18 juli 2015

Zwijmelen op Zaterdag-even Pauze


laatste rode werk, we gaan op weg naar oranje
Zit ik dan,
vandaag even een beetje pauze gehouden. Begonnen met de tweede kleur(oranje), dat wel, een beetje spelen, uitproberen en voelen. Maar toen smeet ik mijn waterpot om, verzoop ik allerlei op mijn tafel en had ik er even tabak van. Ik ben moe. Ik heb zo hard gewerkt, dat ik wel even een rustdagje mag van mezelf. Dus ben ik met dochter de stad in gegaan om nog wat oranje te kopen. Hebben we broodjes bij de V&D gehaald en boodschappen bij AH en zijn we even op een bankje in de zon (en knetterharde wind) gaan zitten.
Bij thuiskomst ben ik nog even een flinke tijd in de tuin gaan zitten. Voor de vitamientjes.

en toen werd het oranje


En dan is het zomaar weer middernacht. Heb ik alweer nog steeds geen liedje voor de zwijmel, en weet ik niet welke ik zou kunnen uitkiezen. Ik ben even muziekeloos ;)
Dan kan ik kiezen natuurlijk...zal ik gaan voor een Dirk-muziekje? Of zal ik toch een Bibje kiezen....of een Dochter, of Zoon. Maar ik zou ook nog voor een Broer-muziekje kunnen gaan. Veel te veel keuzes.
Weet je wat ik doe, ik ga gewoon even bij TopPop rondsnuffelen. Wie weet vind ik daar nog wat leuks....heb even zin in iets nostalgisch.

Dag later
Nou dat was ook geen succes, veel te veel keuzes en ik was zo moe dat ik halverwege in slaap viel. Nu inmiddels 12 uur verder. Ik heb mijn keuze gemaakt hoor....
We gaan terug in de tijd. Jawel, 1976, bloedhete zomer, broertje 2 jaar oud, pappa huisman en mamma werkt bij de patat-tent naast het bos. In de grote vakantie halen wij haar altijd op. Dan lopen we de straat uit en wandelen we richting bos. Dat doen we natuurlijk niet voor niets, daar zit vaak een beloning aan vast :)
meestal een ijsje, soms een bakje patat met mayonaise...heerlijk! En natuurlijk de eer om achter de toonbank te mogen staan. Dat waren nog eens tijden!
En dit was 1 van de hits toen....dussss...enjoy
 *´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn weekend*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

woensdag 15 juli 2015

Enter wild en woest en vurig.....

chakrahealing- gemaakt voor de chakra colour art class van Louise Gale
Zaterdag
Ik zit in mijn atelier (klinkt stoer niet waar?) Voor mij op het beeldscherm krijg ik uitleg over de 7 levels of energy and the chakra's.  Ik ken het, tijdens mijn cursussen energetisch genezen heb ik dit ook allemaal al eens gehad, maar dit is anders. Dit is in relatie met kunst maken.....

Dinsdag
En toen werd ik gestoord,
en kwam ik niet meer terug op het scherm voor 3 dagen. Ik heb het druk druk druk..zo druk dat het net bij het koken in mijn rug is geschoten. Ik heb de hele dag verkeerd gezeten. OOOOO als ik morgen maar wel schilderen kan hoor. Ik zit nu net zo lekker in de flow.
Ik heb al aardig wat werk gemaakt.
En ik vind het toch leuk!
We zijn nu bezig met het basis-chakra (voor meer uitleg KLIK )
U snapt wel dat mijn werk nu vooral erg rood is haha. En dat ik op dit moment behoorlijk van mijn geloof af aan het vallen ben. Mijn lieve, zachte kleurtjes zijn veranderd in vurig rood en paars en oranje....ik ben er zelf nog het meest verbaasd over. Weg zijn ze de lieve kleurtjes, enter wilde, woeste, vurige kleuren.
Vorige week was ik nog voorzichtig, ik begon heel zacht en steeds meer kleur kwam er bij tot zwart aan toe. Die kleur gebruik ik normaal helemaal niet. Vind ik ook doodeng om te gebruiken. Het verpest meteen zoveel als het niet mooi is. Maar ik hoef niet mooi te schilderen , ik moet experimenteren. Sterker,  mag mislukken. In het mislukken zitten nieuwe kansen, nieuwe wegen, nieuwe kleuren.
Ik helemaal los gegaan. Ik schilder vuur op het moment.
De sluizen gingen open en kon ik niet meer stoppen.
Kijk maar even mee..
Dat werd dus vuur!
collage
Mandala in de maak, het hele proces en nog niet af
En genieten dat ik doe!
Dit was de beste fluistering in jaren die ik volgde.
En dan duik ik nu weer mijn atelier in :)
*´¨)
¸.•´¸.•*´¨)
(¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijne Dag*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

zaterdag 11 juli 2015

Zwijmelen op Zaterdag

7-7
Dikke plofbuik, dat heb ik nu.
Sinds ik een paar dagen geleden kip heb gegeten. Daarna ging het niet meer weg. Ik heb het gevoel of ik helemaal volgepropt ben en dat voelt niet fijn. Het voelt alsof ik een Flipje ben. Of een Michelèn-vrouwtje...6 maanden zwanger. Op zijn minst!
Heb ik dan eindelijk mezelf in die lange jurk gehesen en dan zie ik er uit of ik zwanger ben. Staat prachtig hoor, echt wel, ik voel me op en top vrouw. Maar comfortabel in mijn lijf voel ik me nu even niet. pffff
Hurken is  voorlopig even een no go hoor ... voorover bukken trouwens ook. Ik zou zomaar om kukelen. Maar niet doen nee.
  ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

8-7
staan we dan in de hal bij de dokter voor Zoon. Het is mega druk en hij wil niet in de wachtkamer zitten. Ik ook niet trouwens, mij teveel mensen met iebelige energie. Ik wordt hier al zenuwachtig van. In mijn hoofd klinkt het steeds van poe rapetitoe rapetitoe lalalala .......ik word daar best vrolijk van, beetje melig. Zoon heeft één of andere metalband in de oren en gitaart de solo mee. We hebben bekijks, en dat kan me lekker niks schelen. Kom vriendin nog tegen toen zij klaar was. Ook al in de lappenmand.
Weer thuis zoek ik mijn liedje op en dan zingt de man toch echt iets heel anders :D
Pour un petit tour, un petit jour Entre tes bras
Dit was dus niet zoals ik het mij herinnerde.  Maar ja, hoe oud was ik heel toen ik dit liedje luidkeels meezong? Uh 4 jaar dus, hij is van 1971. Snap ik dat ik de tekst verhaspelde haha
★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

9-7
Frissig is het, en het waait snoeihard. Toch( als die wind maar eventjes wil minderen, graag!) vind ik dit beter te hachelen dan vorige week de hitte. Dochter gaat met winterjas krantjes lopen en komt zonder jas terug...beetje te warm toch wel. Het zweet staat op haar neus.
Ik doe de boodschappen voor het eerst in weken weer helemaal alleen. En het gaat toch goed, echt ik ben blij verrast. 
  ★ *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★

 10-7
Ik ben er al vroeg, zit als enige in de wachtkamer. Nog wel, want binnen 5 minuten stroomt het helemaal vol. Er komt iemand naast me zitten die verlegen zit om een praatje. En aan mijn andere kant een bekende van de kerk. Dus keuvelen we de wachtijd door met alledaagse praatjes. 
Bij de dokter krijg ik eindelijk antwoord op prangende vragen en vertel ik de acties die ik al heb ondernomen. Alle bloedwaardes nemen we samen door en ze neemt de tijd voor mijn vragen. Geen rare opmerking over mijn histamine arme dieet. Sterker nog, ze zegt dat zij daar nog lang niet genoeg van weet. En dus een beetje dom was ;) Maar wel begreep dat dit de angel was waarom ik tekorten heb. Over de vitamine D zegt ze nog, "Als je zo een tekort hebt dan krijg je erg last van je spieren, die worden slapper, en dat beïnvloed dus ook je ademhaling."
 Ze grijnsde eens toen ik zei dat ik het kuurtje niet gevolgd had omdat ik eerst wil weten wat er is en niet meteen aan de pillen wil. Dat ik daarom ben gaan zoeken naar de gemene deler en op de histamine-overgevoeligheid uitkam. Ze knikt instemmend.
"Het is namelijk zo,"antwoord ze," Niemand kent je lichaam beter dan jijzelf, alleen jij weet wat goed is voor jou! Wij kunnen niet meer doen dan ondersteunen"
Ik kan haar wel zoenen, wat een wijze vrouw is zij toch!
Met een heel wat lichtere tred loop ik de praktijk weer uit. Ik ga mezelf eens verwennen. Ik koop wat leuks!

Weet je wat het is,
ik ben de hele week al wat lichter. Dat begon met een mailtje in mijn inbox van een kunstenares, die ik al een tijdje volg. Ze kondigde aan dat haar cursus nu echt ging beginnen. Ik dacht "leuk!" en klikte het na gelezen te hebben weer weg. Maar een uurtje later keek ik nog eens (zal ik?) en een uurtje later nog eens (ja lijkt me leuk) en nog een uurtje later (neee dat doe je toch niet, dan ligt het weer op je te wachten, kun je de tijd er weer niet voor vinden, blaaaa blaaa blaaaaa) Dus klik weg, hoppaaa, en naar bed. Maandag werd ik er toch weer naar toe getrokken (deze dag was de eerste dag van de cursus) En in een vlaag van overmoed en zin in heb ik me  ingeschreven. 
En nu sta ik elke dag op en ren ik naar mijn atelier :D
Ik ben happy!
Nieuwschierig? KLIK hier.
Dit wordt een goede vakantie!!!!!


De muziek....
Begin van de week had ik The Foundations in mijn hoofd. Schijnt uit 1968 te komen, toen was ik 1 jaar oud. En toch herinner ik dit liedje als liedje uit mijn vroegste jeugd. Hoe het uit de boksen schalde, en ik speelde op de grond van onze huiskamer. Eindeloos vrij, dat gevoel dat krijg ik erbij. Niets moeten, gewoon doen waar ik zin in had :)
De ander zat in mijn hoofd bij de dokter ;) *´¨)  
¸.•´¸.•*´¨)
 (¸.•´ ★ *¨*•.¸¸.. ★Fijn weekend *¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★*¨*•.¸¸.. ★